3ο κεφάλαιο Η Μάχη

«Μάντι!!!» Με φώναξε ο Άγγελος όταν με είδε να φτάνω.
«Τι έγινε;’
«Έχουμε επισκέψεις.» Είπε κι έτριξε τα δόντια του. Το προαίσθημά μου είχε βγει αληθινό όντως κάτι δεν πήγαινε καλά.
«Πήγαινε να αλλάξεις μορφή. Εγώ θα πάω στο δάσος να δω ποιοι είναι.»Άλλαξα μορφή όπως μου είπε ο Άγγελος και πήγα και στάθηκα μπροστά από την καλύβα. Σε λιγότερο από πέντε λεπτά ήρθε μια θηλυκιά βρικόλακας με ξανθά μαλλιά σαν τον ήλιο και τα μάτια της ήταν τόσο κόκκινα που νόμιζες ότι θα σε έκαιγαν. Εδώ ήμουν μόνο εγώ. Όταν ο Άγγελος από το δάσος που βρισκόταν είδε την βρικόλακα που ερχόταν, ήρθε κι μπήκε μπροστά μου γρήγορα γρυλίζοντας. Έπειτα η βρικόλακας μίλησε.
«Για σας είμαι η Άλκη . δεν ήρθα εδώ για να κάνω κακό σε κανέναν. Ήρθα μόνο για να πάρω κάτι που μου ανήκει.» Είπε κι έριξε μια ματιά στην καλύβα. Τότε μου μίλησε ο Άγγελος μέσα στο κεφάλι μου.
«Σε αυτό μπορείς μόνο εσύ να πάρεις μιαν απόφαση. Θα τον αφήσεις να πάει με τους όμοιους του ή θα τον κρατήσεις εδώ;»
«Φυσικά και θα μείνει εδώ» του είπα κι πήγα 2 βήματα πιο κοντά στην βρικόλακα γρυλίζοντας. Τότε εκείνη με μια γρήγορη κίνηση με χτύπησε στο πρόσωπο. Αμέσως ο Άγγελος έτρεξε κατά πάνω της και της δάγκωσε το χέρι. Άρχισα να φωνάζω δυνατά για να έρθουν η Μαρίνα κι ο Παύλος. Η Άλκη με μια επιδέξια κίνηση πέταξε τον Άγγελο στην άκρη κι άρχισε να τρέχει προς την καλύβα. Τότε πήδηξα πάνω της και της δάγκωσα το ίδιο χέρι και της το έκοψα. Εκείνη την στιγμή αηδίασα με τον ίδιο μου τον εαυτό. Εκείνη με πέταξε πάνω σε έναν βράχο. Τότε έφτασαν ο Παύλος κι η Μαρίνα. Όταν ο Παύλος είδε την βρικόλακα που ερχόταν καταπάνω μου κι εγώ δεν μπορούσα να κουνηθώ από τον πόνο της σύγκρουσης, έπεσε πάνω της και της δάγκωσε το πόδι για να την καθυστερήσει. O Άγγελος ήρθε γρήγορα δίπλα μου
Ενώ έκανε νόημα στον Παύλο κι την Μαρίνα να απασχολήσουν την Άλκη. Εγώ είχα μείνει εκεί που με είχε ρήξη η βρικόλακας. Προτιμούσα να μην κινούμε πολύ ειδικά το χέρι μου γιατί όταν το κινούσα με πόναγε.
«Μάντι είσαι καλά; Ηρέμισε. Πρέπει να αλλάξεις μορφή. Θες να φωνάξω την Μαρίνα;» Δεν του απάντησα. Δεν ήθελα να ανησυχεί για εμένα μπορούσα να τα βγάλω πέρα. «Πρέπει να αλλάξεις μορφή για να δούμε το τραύμα σου. Έλα πάμε στο δάσος. Θες να έρθει και η Μαρίνα μαζί σου;» «Όχι μπορώ να τα καταφέρω απλώς βοήθησε με να σηκωθώ.» Με βοήθησε να σηκωθώ και πήγα στο δάσος να αλλάξω μορφή ενώ οι υπόλοιποι απασχολούσαν την Αλκη. Αφού σιγουρεύτηκα ότι δεν είχα τίποτε άλλο εκτός από μελανιές κι το χέρι μου μάλλον σπασμένο έτρεξα και μπήκα μέσα στην καλύβα. Ευτυχώς ο Ντείβ ήταν ακόμα εκεί ασφαλής. Αν και είχε σταματήσει να φωνάζει ήμουν σίγουρη ότι ακόμα πονούσε. Από έξω ακουγόντουσαν φωνές. Άλλαξα μορφή κι πήγα να βοηθήσω τα ‘‘αδέρφια μου’’ . Η Άλκη ενώ της έλειπε ένα χέρι πετούσε τον Παύλο από την μια μεριά στην άλλη ενώ ο Άγγελος και η Μαρίνα προσπαθούσαν να της αποσπάσουν την προσοχή. Τότε εγώ έτρεξα με φόρα και την ακινητοποίησα, τότε ήρθε ο Άγγελος και με μια γρήγορη κίνηση την σκότωσε. Έπειτα αλλάξαμε όλοι μορφή κι ανάψαμε μια μεγάλη φωτιά. Μετά με την βοήθεια των υπολοίπων μαζέψαμε όλα της τα κομμάτια και τα πετάξαμε στην φωτιά. Όταν πια είχε καεί τελείως σβήσαμε την φωτιά και μπήκαμε μέσα να περιποιηθούμε τις πληγές μας. Η Μαρίνα είχε χτυπήσει , ευτυχώς όχι σοβαρά, στο κεφάλι ενώ ο Παύλος είχε μόνο μερικές μελανιές. Ο Άγγελος είχε ένα βαθύ σκίσιμο στο πόδι ενώ εγώ τελικά είχα σπάσει το χέρι μου. Ο Άγγελος μου έδεσε το χέρι με επίδεσμο κι είπε ότι την Τρίτη θα ήταν μια χαρά γιατί εμείς γιατρευόμαστε γρήγορα. Η Μαρίνα κι ο Παύλος θα ήταν μια χαρά σε μερικές ώρες ενώ ο Άγγελος θα ήταν μια χαρά αύριο. Δεν μπορούσαμε να πάμε σε γιατρό γιατί θα καταλάβαινε ότι κάτι δεν πάει καλά με εμάς.